“Ik heb het nog nooit gedaan”

10-01-2021

Ik heb het nog nooit gedaan

Ik heb het nog nooit gedaan, dus ik denk wel dat ik dat kan. Een spreuk van ‘Pipi Langkous’. Een tijd terug zat ik met Wanda van Wanda Afscheidsfotografie samen om onze samenwerking te bespreken en de nieuw plannen. Maar tijdens ons gesprek werd ik gebeld. Het was mijn tante. Mijn Oom zou op korte termijn komen te overlijden. Na wat gesproken en geluisterd te hebben vroeg ze me het volgende:

Dus ik denk wel dat ik het kan

Lieke wil jij mijn man zijn laatste reis verzorgen. Zou jij hem naar het crematorium willen rijden. Deze vraag had ik niet zien aankomen, gezien het feit dat ik kisten en wades verkoop. Maar ik vond het een hele bijzondere en eervolle vraag. Toch wilde ik er wel even over nadenken want ik had dit nog nooit gedaan. Nadat ik klaar was bij Wanda ben ik naar huis gereden. Het hield me de rest van de middag bezig en besefte me dat dit ook weer een kans is en deuren wellicht kan openen. Het voelde echt als een eer, dus ik kon en wilde ook geen ‘nee’ zeggen. Maar ja, ga ik dit alleen doen? Ik wist wel zeker dat ik dat NIET wilde. Omdat mijn tante een broer van mijn vader is, wilde ik ons pap meevragen. Maar omdat ik veel samenwerk met Wanda in het uitvaart vak, vond ik het beter om haar te vragen.

Zo gezegd zo gedaan

Ik had Wanda gevraagd en ja hoor, wij zouden dit samen gaan doen! Ik had mijn vader achter de hand. Want ja, zoiets alleen doen voor de eerste keer vond ik geen fijne gedachte. Diezelfde avond stuurde ik mijn nicht (zoals afgesproken met mijn tante) een bericht om te laten weten dat ik haar vader zou rijden naar het crematorium. Niemand van de familie ging mee en ze reden er ook niet achteraan als een stoet. Het afscheid was bij hun in huis en daar wilde ze hem uitzwaaien. Door corona waren ze ook beperkt met de regels, maar ik moet zeggen dat ze dit heel mooi en persoonlijk hebben opgelost in die periode. Intiem, klein en persoonlijk. Respect!

De dag was aangebroken

En toen was het zover. De dag dat ik mijn oom zou overbrengen naar het crematorium. Vooraf had ik mijn bus spik en span gemaakt, van binnen en van buiten gepoetst. Want dat hoort gewoon zo! Wanda opgehaald en naar de desbetreffende locatie gereden. Daar aangekomen had ik geen rekening gehouden met een eventuele erehaag. Ik moet je bekennen er gingen wat spookgedachtes door mijn hoofd. Als de bus maar niet afslaat, niet te hard rijden, enz enz enz. De kinderen hebben hun vader/schoonvader zelf in de bus geplaatst. Samen met de kleinkinderen de deuren van de bus gesloten en ik stond op gepaste afstand zodat zij dit samen konden doen. Na afscheid te hebben genomen van hen allen heb ik de bus gestart en ben ik gaan rijden. Rustig, met respect met heb ik mijn oom de laatste rit bezorgd.

Terugkijkend op dit alles ben ik erg trots dat ik dit heb mogen doen. Het was een hele ervaring. En ja, het mag gewoon! Je mag de overledene zelf vervoeren. Al zijn er mooie rouwauto’s, je kunt het ook zelf doen.
Heb je vragen of kan ik iets voor jullie betekenen? Laat het me weten, bel, app of mail gerust.

Groeten Lieke van Viek

 

Lieke Viek

Vragen of afspraak maken?

Stuur ons een bericht op Whatsapp